آیسان جدیدا کتاب مینویسه. از خودش داستان در میاره. کاغذ بزرگی رو به طریقه کتاب تا میکنه و داستان مینویسه . حتی تصویرهای کتاب رو هم خودش نقاشی میکنه. جدیدا حتی تصمیم گرفته کتاب های چند قسمتی درست کنه. قدرت تخیل فوق العاده ای داره. هنوزم خیلی نیرو میگیره. مدام در حال سوال پرسیدن و حرف زدن هست. معمولا حرف رو با یک بار گوش نمیده و اینقدر دلیل و منطق از آدم میخواد که من یکی پشیمون میشم از خواسته خودم.

آیلین دیروز برای اولین بار تمرین پاتی کرد و البته بسیار هم موفق بود.

اولا که لخت شده بود تو دستشویی . آیسان هم تو حموم بود . بهش گفتم بشین پوپو و پی پی کن. اولش زیاد خوشش نیومد . اما وقتی نشست و تشویق های من و آیسان رو دید دیگه خیلی سعی کرد که یه کاری بکنه و بالاخره موفق شد. جالبه که درست همون موقع مهم رو من از دست دادم . یعنی از حموم اومدم بیرون که حوله آیسان رو بیارم که دیدم این چسقل بعد از چند لحظه اومد بیرون و اشاره میکنه که میخواد یک چیزی بهم نشون بده. و خلاصه اینکه میخواست این موفقیت بزرگش رو با من هم سهیم بشه. و البته همش پند قطره ناقابل تو پاتی به چشم میخورد و بقیه دور پاتی ریخته شده بود.

بعد از اون هم گفت که دیگه دایپر نمیخواد . نه اینکه فکر کنید حرف زد ها نه قربونتون برم فقط مفهموم رو رسوند. ما هم گفتیم باشه حالا بریم شام بخوریم دایپر هم یه چند ساعتی نبند . بعد از شام رضا به آیسان گفت برو بالا پیانو تمرین کن. همون وقت آیلین زود تر از آیسان دوید طرف پله ها و هی یک چیزهایی گفت که اولش پ داشت . ما هم فکر کردیم میگه پیانو . یهو من گفتم نکنه میگه پی پی خلاصه اینکه وقتی دوزاریمون افتاد که بچمون جیش کرده بود رو زمین. خوبه حالا رو فرش نبود.

حالا من هی از این چیزها میگم حالتون بد نشه ها این ها فقط جهت خاطرات ثبت میشه شماهم لطف میکنید میخونیدشون :)